آیا ترس از فضای بسته فقط ترس از آسانسور و دستگاه امآرآی است؟ در این اپیزود، از زاویهی روانکاوی به پیوند احتمالی میان کلاستروفوبیا، والد مداخلهگر، ترس از بلعیدهشدن وسبک دلبستگی اجتنابی نگاه میکنیم. با کمک نظریههای گانتریپ و ملتزر میپرسیم چرا نزدیکی و صمیمیت برای بعضی آدمها شبیه گرفتارشدن است و آیا میتوان به دیگری نزدیک شد، بیآنکه امکان نفسکشیدن و خودبودن را از دست داد؟
#زن_زندگی_آزادی
میزبانها: پگاه مدنی، فرشاد طاهری
موسیقی: سما رئوفی
پوستر: نقاشی “ساتورن در حال بلعیدن فرزندش” اثر فرانسیسکو گویا- اوایل قرن نوزدهم – اسپانیا
References:
- Guntrip, H. (1968). Schizoid phenomena, object-relations and the self. Hogarth Press.
- Meltzer, D. (2008). The claustrum: An investigation of claustrophobic phenomena. Karnac Books. (Original work published 1992).
- Žvelc, G. (2010). Object relations and attachment styles in adulthood. Horizons of Psychology, 19(2), 5–18.
- Atlas-Koch, G. (2011). Attachment, abandonment, murder. Contemporary Psychoanalysis, 47(2), 245–259. doi: 10.1080/00107530.2011.10746453.
- Bartholomew, K., & Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226–244.
Podcast: Play in new window | Download